คำถามที่เจอบ่อยที่สุดก่อนงานคือ "ไปคนเดียวจะเก้ๆ กังๆ ไหม" คำตอบสั้นๆ คือช่วงสิบนาทีแรกใช่ หลังจากนั้นไม่ ที่เหลือคือเรื่องของการรู้ล่วงหน้าว่าจะเจออะไร
01 เกือบทุกคนก็มาคนเดียว
ความกลัวข้อแรกคือกลัวเป็นคนเดียวที่ไม่มีเพื่อนมาด้วย ในทางปฏิบัติคนที่มาเป็นคู่หรือเป็นกลุ่มมักจะติดอยู่กับกลุ่มตัวเอง ส่วนคนที่มาคนเดียวจะเปิดกว้างกว่ามาก คุณจึงอยู่ในกลุ่มที่คุยง่ายที่สุดในงาน
02 ไปถึงเร็วกว่ากำหนดสิบห้านาที
การเดินเข้าห้องที่คนเต็มแล้วยากกว่าการอยู่ในห้องตั้งแต่ยังโล่ง ถ้ามาก่อน คุณจะได้คุยกับคนสองสามคนแบบไม่ต้องแทรกวง แล้วพอคนมาเพิ่ม คุณจะไม่ใช่คนใหม่อีกต่อไป
"ความเก้อไม่ได้มาจากการไม่รู้จักใคร แต่มาจากการไม่รู้ว่าจะยืนตรงไหน"
03 กิจกรรมทำงานแทนคุณ
งานที่มีอะไรให้ทำ — วิ่ง ตีลูก ลงน้ำ — ยกภาระการเริ่มบทสนทนาออกจากคุณไปทั้งหมด คุณไม่ต้องคิดคำเปิด เพราะสิ่งที่กำลังทำอยู่ตรงหน้าเป็นหัวข้ออยู่แล้ว
04 ไม่ต้องคุยกับทุกคน
เป้าหมายที่ทำได้จริงของงานหนึ่งงานคือคุยดีๆ กับสองสามคน ไม่ใช่ทั้งงาน ถ้าตั้งเป้าไว้แบบนั้นตั้งแต่ต้น คุณจะไม่รู้สึกว่าพลาดอะไรตอนกลับบ้าน
05 กลับก่อนได้ ไม่ต้องขอโทษใคร
รู้ว่ากลับได้ทุกเมื่อทำให้อยู่ได้นานขึ้น เพราะความอึดอัดส่วนใหญ่มาจากความรู้สึกว่าติดอยู่ ไม่ใช่จากตัวงานเอง



